أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَآجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رِبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

آيا نديدی (و آگاهی نداری از) كسی [= نمرود] كه با ابراهيم در باره پروردگارش محاجه و گفتگو كرد؟ زيرا خداوند به او حكومت داده بود؛ (و بر اثر كمی ظرفيت، از باده غرور سرمست شده بود؛) هنگامی كه ابراهيم گفت: «خدای من آن كسی است كه زنده می‏كند و می‏ميراند.» او گفت: «من نيز زنده می‏كنم و می‏ميرانم!» (و برای اثبات اين كار و مشتبه‏ساختن بر مردم دستور داد دو زندانی را حاضر كردند، فرمان آزادی يكی و قتل ديگری را داد) ابراهيم گفت: «خداوند، خورشيد را از افق مشرق می‏آورد؛ (اگر راست می‏گويی كه حاكم بر جهان هستی تويی،) خورشيد را از مغرب بياور!» (در اينجا) آن مرد كافر، مبهوت و وامانده شد. و خداوند، قوم ستمگر را هدايت نمی‏كند.

Have you not considered the one who argued with Abraham about his Lord [merely] because Allah had given him kingship? When Abraham said, "My Lord is the one who gives life and causes death," he said, "I give life and cause death." Abraham said, "Indeed, A

سوره  بقره آيه 258