مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلاَّ مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَأَنتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ

من، جز آنچه مرا به آن فرمان دادی، چيزی به آنها نگفتم؛ (به آنها گفتم:) خداوندی را بپرستيد كه پروردگار من و پروردگار شماست! و تا زمانی كه در ميان آنها بودم، مراقب و گواهشان بودم؛ ولی هنگامی كه مرا از ميانشان برگرفتی، تو خود مراقب آنها بودی؛ و تو بر هر چيز، گواهی!

I said not to them except what You commanded me - to worship Allah, my Lord and your Lord. And I was a witness over them as long as I was among them; but when You took me up, You were the Observer over them, and You are, over all things, Witness.

سوره  مائده آيه 117