وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِن جَاءَهُمْ نَذِيرٌ لَّيَكُونُنَّ أَهْدَى مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ فَلَمَّا جَاءَهُمْ نَذِيرٌ مَّا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا

آنان با نهايت تأكيد به خدا سوگند خوردند كه اگر پيامبری انذاركننده به سراغشان آيد، هدايت يافته‏ترين امّتها خواهند بود؛ امّا چون پيامبری برای آنان آمد، جز فرار و فاصله‏گرفتن از (حق) چيزی بر آنها نيفزود!

And they swore by Allah their strongest oaths that if a warner came to them, they would be more guided than [any] one of the [previous] nations. But when a warner came to them, it did not increase them except in aversion.

سوره  فاطر آيه 42