وَجَعَلُواْ لِلّهِ مِمِّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُواْ هَذَا لِلّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَذَا لِشُرَكَآئِنَا فَمَا كَانَ لِشُرَكَآئِهِمْ فَلاَ يَصِلُ إِلَى اللّهِ وَمَا كَانَ لِلّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَى شُرَكَآئِهِمْ سَاء مَا يَحْكُمُونَ

آنها [= مشركان‏] سهمی از آنچه خداوند از زراعت و چهارپايان آفريده، برای او قرار دادند؛ (و سهمی برای بتها!) و بگمان خود گفتند: «اين مال خداست! و اين هم مال شركای ما [= يعنی بتها] است!» آنچه مال شركای آنها بود، به خدا نمی‏رسيد؛ ولی آنچه مال خدا بود، به شركايشان می‏رسيد! (آری، اگر سهم بتها با كمبودی مواجه می‏شد، مال خدا را به بتها می‏دادند؛ امّا عكس آن را مجاز نمی‏دانستند!) چه بد حكم می‏كنند (كه علاوه بر شرك، حتّی خدا را كمتر از بتها می‏دانند)!

And the polytheists assign to Allah from that which He created of crops and livestock a share and say, "This is for Allah," by their claim, "and this is for our partners [associated with Him]." But what is for their "partners" does not reach Allah, while

سوره  انعام آيه 136